انتخاب متریال یکی از مهم‌ترین مراحل طراحی قطعات آب‌بندی صنعتی است. واشر، اورینگ، دیافراگم یا سایر قطعات الاستومری ممکن است از نظر ظاهری ساده باشند، اما عملکرد آن‌ها مستقیماً به سازگاری ماده با شرایط کاری وابسته است.
اولین عامل مهم، محدوده دمای کاری است. برخی الاستومرها در دمای بالا عملکرد مناسبی دارند، در حالی که برخی دیگر در دماهای پایین انعطاف‌پذیری بهتری نشان می‌دهند.
عامل دوم، نوع سیال در تماس با قطعه است. آب، بخار، روغن، سوخت، اسیدها، بازها و سایر مواد شیمیایی می‌توانند رفتار متفاوتی روی هر الاستومر داشته باشند.
فشار کاری نیز باید در انتخاب ماده، سختی و طراحی قطعه در نظر گرفته شود. در فشارهای بالا تنها انتخاب متریال کافی نیست و طراحی شیار، میزان فشردگی و جلوگیری از اکستروژن اهمیت دارد.
شرایط محیطی مانند ازن، اشعه UV، رطوبت و تماس با هوای آزاد نیز می‌تواند بر عمر قطعه اثر بگذارد. برای قطعات فضای باز معمولاً مقاومت محیطی یکی از معیارهای اصلی انتخاب است.
در صنایع غذایی، پزشکی و دارویی، علاوه بر خواص فنی باید گرید متریال و الزامات استاندارد نیز بررسی شود.
به همین دلیل انتخاب متریال باید بر اساس مجموعه‌ای از پارامترهای واقعی انجام شود و استفاده از یک ماده برای تمام کاربردها رویکرد مناسبی نیست.